Salwa Jabli
 
 

  

(half Tunesisch, half Nederlands, 1972) 

In haar beeldend werk zijn het vaak concrete, schokkende gebeurtenissen die de aanleiding vormen, actuele onderwerpen op sociaal en politiek vlak.De vragen, woede en gevoelens van onmacht die dergelijke gebeurtenissen bij haar oproepen vormen de motor. Zij gaat daarbij uit van de mens en probeert uit te stijgen boven de individuele gebeurtenis en emotie die de aanleiding vormden. Engagement loopt als een rode draad door al haar activiteiten heen. Salwa heeft verschillende stipendia ontvangen en in opdracht van Amnesty International een monument gemaakt ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de burgeroorlog en als steunbetuiging aan de bevolking van Colombia. In haar beelden en tekeningen stileert zij, op zoek naar de juiste lijnen, textuur, contrasten en materialen om zo krachtig, zuiver en helder mogelijk haar visie te verbeelden op de gebeurtenis die de aanleiding vormden. Dit leidt veelal tot een expressief, confronterend, maar tegelijk en bovenal mooi werk dat op eigen benen staat en veel meer is dan alleen een specifiek gedenkteken of monument voor de gebeurtenis die de aanleiding vormde.  Het werk geeft geen eenduidig oordeel, maar toont en bevraagt maatschappelijke onderwerpen.  

In her visual work it is often concrete, shocking events that form the basis, current topics on a social and political level. The questions, anger and feelings of impotence that such events evoke in her, are the driving forces. 

Her starting point the human being, in her works she tries to rise above the individual event and emotion that formed the cause. Commitment runs like a thread through all of its activities. Salwa has been awarded several stipends and was commissioned by Amnesty International to create a monument commemorating the 

victims of the civil war in Colombia. In her sculptures and drawings she stylizes, in search of the right lines, texture, contrasts and materials in order to depict her vision of the event that gave rise to it as powerful, pure and clear as possible. This often leads to an expressive, confronting, but at the same time independent and above all beautiful work that stands on its own two feet and is much more than just a specific memorial or monument for the 

event that gave rise to it. The work does not give an unambiguous judgment, but but displays and 

questions social issues.